میراث زنان

اونقدر زیر بنایی هستیم که دنیای مرد سالار برای تک نشینی در جایگاه قدرت با همه اذعانی که به نقشهامون داره دلش میخواد سر به تنمون نباشه . وخودمون آنقدر زجر نابرابری رو چشیدیم که خیلی اوقات میخواهیم سر به تنمون نباشه !

این وسط دنیای انگاره های من درآوردی «دین»از هر رنگ وقومی که باشه دلش میخواد سر به تن هیچ کدوممون نباشه :نه زن ونه مرد! وموج یکتا خواهی گاهی خدای خودش رو هم نفی میکنه و به قلع وقمع هر آنچه « هست » میپردازه . من از این جنگل حذف و سرکوب ونابرابری و حیات وحش بیزارم . من از آرزوی پیوستن به اساطیر مبهم زن سالاری گرفته تا حضور هزار ساله سایه گونه «مرد» بر دنیا بیزارم . من از حیات « وحش » بیزارم ...

دنیای من تنها با «برابری»و حق طبیعی « انتخاب »به آرامش میرسه.من منتظر اون روز نیستم . من پیگیرشم .

وقتی کتاب نوشین احمدی خراسانی بدستم رسید از خوشحالی سر از پا نمیشناختم امروز بعد از خوندن مطالب اولیه اش بعداز مدتها بابت «زن»بودنم احساس رضایت عجیبی داشتم .گیر آوردن وخوندن این کتاب رو به همه دوستان توصیه وپیشنهاد میکنم چون جمع بندی جالبی است از جنبشی که کسی نمیتونه براش تاریخ پایان بذاره .