میراث زنان

فردا روز روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است اما نمیدانم روزی که در آن مردان بخصوص مردان کشورم ، با چماق «برتری » مرد بر زن، با تکیه بر خدادادی بودن تبعیض میان زن ومرد وبیان تفاوتهای فیزیکی میان آنها هر روز بر سر زنان نکوبند را ، خواهم دید.

درشرایط اجتماعی فعلی که به عناوین مختلف تفاوتهای جسمی مرد وزن را بهانه ای برای تفاوت حقوقی آنها در نظر میگیرند وبه ادبیات و فرهنگ عامیانه  دامن زده میشود،بجای رشد وارتقائ آن در زمینه رفتار انسانی با زنان و کج ادیشی ها با حمایت قانون ، بنا بر سلیقه افرادی مشخص ، توسعه داده میشود نمیتوان به از میان رفتن خشونت علیه زنان چندان خوشبین بود.

۲۲ خرداد پار سال  بود که بخشی از زنانی که خواهان تغییر قوانین تبعیض آمیز وتحقیر آمیز جاری بودند د رمیدان هفت تیرتهران تجمع کردند . تجمع بی آزار آنان که در گوشه ای از خیابان صورت گرفته بود با خشونت و ضرب وشتم نیروی انتظامی پایان یافت ،خشونتی در ملاء عام که بر اندیشه خشونت علیه زنان وترویج آن در جامعه صحه میگذاشت .

تحقیر زنان به عنوان موجودات درجه دو در جامعه ای با قوانینی که شاءن اورا به عنوان یک انسان برابر نادیده میگیرند از پستو های کوته اندیشی گرفته تا خیابانهایی که بر هر کوی برزنش چماق «چه جوری بپوش و چه جوری بگرد» برقرار است ،بی پایان به نظر میرسد . اما دوستان ! خوب نگاه کنید از پس کوچه ای تنگ ممکن است زنی برای  جمع آوری امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیزبه سمت شما بیاید . یاری اش دهید .